De verhuizing van Joyce

Verhuizing Joyce.

Het begon allemaal met het idee om een huisje te huren voor een logeerplek voor onze kinderen. Zouden we dat kunnen realiseren?  Zou toch wel heel erg leuk zijn dat we ze konden laten logeren als wij er behoefte aan hadden. Ons in november laten inschrijven bij de woningbouw voor een huisje in het Blaauwe Hofke. Daar stonden er een paar leeg en, omdat we daar in de toekomst de kinderen wilden laten wonen, leek dit ons een goed plan.

En dan eind januari kregen we bericht van de woningbouw dat we een huisje konden huren: Blaauwe Hofke 9. Dat kwam toch nog onverwachts. En we moesten ook nog binnen 1 week reageren. Dat was dus kort dag. Ik ben samen met Anjo, de moeder van Anniek,  eens gaan kijken  en het stond ons wel aan, daar ontstond eigenlijk het plan logeren of wonen.  De volgende dag nog eens gaan kijken met de papa’s, en met hier en daar wat aanpassingen/verbouwingen zou het kunnen lukken, en op 7 februari, de dag dat Joyce haar Papa 50 werd, hebben we het huurcontract getekend.

In die 6 weken hadden we het heel erg druk, drong nog niet goed tot je door dat ons meisje uit huis ging, af en toe kwamen er tranen: doe ik er goed aan, wil ik dit wel, maar als ik dan zag hoe mooi hun plekje werd en alles op zijn plek kwam:  ja het is goed.

Joyce is de laatste 4 weken 1 dag in de week naar Anjo gegaan om samen met de begeleiders die in het huisje kwamen werken elkaar wat beter te leren kennen. Joyce had de tijd van haar leven, ieder probeerde ze uit: dat is leuk als ze niet opletten en ik de beker uit hun handen kan slaan! Dikke pret.

Dan moest er ook nog afscheid genomen worden van de begeleiders die bij ons thuis kwamen, dat viel niet mee, maar ook daar moesten we doorheen.

2 april

Ik heb Joyce nog lekker gedoucht , zodat we dat niet gelijk `s avonds moesten doen en nog even een moeder/dochter moment. Dan kwam Anniek samen met Lucie, we hebben wat gedronken en hebben nog gewandeld. Anjo en ik hebben de laatste boodschappen gedaan, terwijl er op de meisjes werd gepast.

Dan kwam het bericht dat alles klaar was in het huisje…. Anniek ging alvast naar het huisje en wij hadden nog een moment met elkaar als gezin.

En dan was daar het moment dat we Joyce naar haar huisje brachten. De auto zat vol met de laatste spulletjes, dus Joyce en ik gingen te voet, dat was even slikken, maar Joyce gaf onderweg aan dat ik moest zingen dus dat heb ik dan dapper  gedaan, zo goed en zo kwaad als dat ging………

En dan rij je ze binnen in hun mooie huisje en de spulletjes die je samen hebt uit gezocht, er was een ontspannen sfeer en dan valt de spanning van je af, het voelde goed: hier mag ze wonen …

Patricia.